ΤΕΤΑΡΤΗ 24
ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Η κα Μαριλένα Κοππά, Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ είναι στην άλλη άκρη της
τηλεφωνικής μας γραμμής. Νομίζω ότι με τις γνώσεις και την εμπειρία της θα μας
βοηθήσει να καταλάβουμε πού πάει το πράγμα, ή τουλάχιστον να το βάλουμε, να
προσπαθήσουμε να το βάλουμε σε κουτάκια.
Καλή σας ημέρα κα Κοππά.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Καλημέρα σας.
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Πού πάει το πράγμα στην Ευρώπη; Παρακολουθώ μια συζήτηση η οποία ανοίγει
με εμφατικό τρόπο το τελευταίο διάστημα και αρκετούς θεσμικούς Ευρωπαίους αξιωματούχους
να εκτιμούν ότι η λιτότητα πια έφτασε τα όριά της και το επόμενο βήμα θα πρέπει
να εξεταστεί. Όλα αυτά υπό το αυστηρό βλέμμα του Βερολίνου.
Υπάρχει
περίπτωση να δούμε κάτι πριν από τις γερμανικές εκλογές;
Μ. ΚΟΠΠΑ: Είναι δύσκολο. Είναι δύσκολο, αν και νομίζω ότι και στην Ελλάδα, αλλά και
σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουμε λίγο θεοποιήσει τις γερμανικές εκλογές, σαν
μετά από αυτές να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να
έχουμε τόσο υψηλές προσδοκίες. Η Γερμανία θα έχει μια συνέχεια και αυτό
φαίνεται από το γεγονός ότι η θέση αυτή τη στιγμή των περισσότερων γερμανικών
κομμάτων, αντί να αποκλίνουν ενόψει των εκλογών, συγκλίνουν, ειδικά στα θέματα
της διαχείρισης….
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Και της δημοσιονομικής.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Και της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Κι αυτό αφορά τόσο τη στάση όλων των
κομμάτων απέναντι στην κρίση της Κύπρου, αλλά και συνολικά για το θέμα της
πειθαρχίας.
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Αποχρώσεις στους σοσιαλιστές δεν διακρίνουμε;
Μ. ΚΟΠΠΑ: Υπάρχουν. Φυσικά υπάρχουν αποχρώσεις. Οι σοσιαλιστές του SPD τονίζουν την ανάγκη να ισορροπήσει αυτό το σύστημα με μέτρα για την
ανάπτυξη, αλλά γνωρίζετε ότι το θέμα της ανάπτυξης ακόμη παραμένει ένα κενό
γράμμα. Γιατί αυτό αφορά –για να κάνω και την αυτοκριτική της δικής μου
πολιτικής οικογένειας- ένα σύμφωνο ανάπτυξης που είχε εξαγγελθεί με την έλευση
του Φρανσουά Ολάντ στην εξουσία στη Γαλλία πέρσι τον Ιούνιο και το οποίο ακόμη
και τη στιγμή που μιλάμε σχεδόν δηλαδή ένα χρόνο μετά, έχει μείνει κενό
γράμμα. Η τραπεζική ένωση προχώρησε, όλα
αυτά τα μέτρα για δημοσιονομική πειθαρχία και έλεγχο προχώρησαν, η ανάπτυξη δεν
έχει προχωρήσει ούτε ένα χιλιοστό. Κι αυτό είναι το μεγάλο δράμα. Και είναι
δράμα και προκαλεί τη συζήτηση στην οποία αναφερθήκατε πολύ αναλυτικά
προηγουμένως, γιατί η λιτότητα θεωρείται αυτή τη στιγμή θέσφατο. Από την άλλη η
Ευρώπη βουλιάζει στην ύφεση. Κι αυτή είναι η πραγματικότητα.
. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Και με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί και βλέπω εδώ ότι παίρνουν και
μεγάλο χώρο κυρίως στις αμερικανικές και αγγλοσαξωνικές εφημερίδες, τα στοιχεία
που έχουν ανακοινωθεί και για τη δραστηριότητα του ιδιωτικού τομέα στη
Γερμανία, δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα καλά και για το Βερολίνο. Δηλαδή
υπάρχει ένας δρόμος ο οποίος φαίνεται ότι είναι πολύ πιθανό πια να χτυπήσει και
τη μεγάλη ισχυρή οικονομία της Ευρωζώνης.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Μα, φυσικά. Η Γερμανία μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι η ισχυρότερη χώρα,
αλλά η ύφεση δεν την αφήνει αλώβητη, παρά το τι θέλει το Βερολίνο να
παρουσιάζει προς τα έξω. Κι αυτό δείχνει ότι καμία χώρα στην Ευρώπη δεν μπορεί
μόνη της. Δηλαδή όλοι μαζί θα βγούμε από την κρίση και τα ιδιαίτερα
χαρακτηριστικά της Ευρωπαϊκής οικονομίας που την κάνουν μοναδική στον κόσμο θα
αναδειχθούν και θα μπορέσει να προχωρήσει. Αλλιώς, η διάλυση αυτού του ιστού
που αποτελούσε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, θα συμπαρασύρει όλους. Και αυτή ήταν η
μεγάλη πλάνη την οποία έχει καλλιεργήσει η γερμανική ηγεσία, ότι δηλαδή η
Γερμανία μπορεί μόνη της.
Όπως
λέτε κι εσείς, τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι δεν μπορεί. Όσο για τη Γαλλία, στη
Γαλλία πραγματικά τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Η χώρα βουλιάζει στο
χρέος. Η κυβέρνηση δεν δείχνει να μπορεί να αντιμετωπίσει τα άμεσα προβλήματα.
Απλώς η Γαλλία είναι η Γαλλία, είναι πυλώνας της ευρωζώνης και κανείς δεν θέλει
και δεν μπορεί να ανοίξει το κεφάλαιο Γαλλία.
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Παρακολουθώ πάντα ότι τα δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου το τελευταίο
διάστημα είναι θα έλεγε κανείς επιθετικά προς τη Γαλλία. Δηλαδή παρά το γεγονός
ότι κανείς δεν θέλει να αγγίξει τη Γαλλία, υπάρχουν τόνοι οι οποίοι είναι
αρκετά επιθετικοί από το γερμανικό Τύπο σε ό,τι αφορά στο πραγματικό πρόβλημα
της Γαλλικής οικονομίας.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Απολύτως σωστό. Και είναι ένας τρόπος αυτός που λέτε να ασκηθεί πίεση.
Αυτή τη στιγμή ζούμε μια μετατόπιση στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ο Γαλλογερμανικός
άξονας, ο οποίος είχε πάρει τη μορφή Μερκοζί επί Μέρκελ – Σαρκοζί, που
ουσιαστικά τι ήταν; Η Μέρκελ έδινε τις εντολές και ο Σαρκοζί ταυτίστηκε απόλυτα
με τη γερμανική πολιτική και στο ελληνικό ζήτημα όπως το βιώσαμε, αλλά συνολικά
στην αντιμετώπιση της κρίσης.
Με
την έλευση του Φρανσουά Ολάντ το δίπολο διερράγη. Αυτή τη στιγμή το Βερολίνο
δεν μιλάει με το Παρίσι. Και το Βερολίνο ψάχνει άλλους συμμάχους. Ορισμένοι
μιλούν για ένα νέο γερμανοπολωνικό άξονα, η πολωνική ηγεσία θα δείτε σταδιακά
εναρμονίζεται στη λογική με το Βερολίνο. Ορισμένες φορές, όπως είναι τα ζητήματα,της
τραπεζικής ένωσης, η Γερμανία μπορεί να σχηματίσει με άλλες δυνάμεις μέσα στην
Ευρώπη, κυρίως με τις χώρες 3 Α, την Φιλανδία, Δανία….
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Αυτό θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι και μια στρέβλωση, πιθανόν του
ευρωπαϊκού συνεκτικού ιστού και το λέω με την έννοια ότι οι χώρες στις οποίες
αναφερθήκατε και οι οποίες κατά καιρούς αναδεικνύονται σε συνομιλητές και
συμμάχους του Βερολίνου, δεν είναι οι
χώρες με τη βαρύτητα, τον όγκο στα ευρωπαϊκά δρώμενα της Γαλλίας. Είναι χώρες
που θα μπορούσαν να θεωρηθούν δορυφόροι της Γερμανίας.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Αυτό είναι το σχήμα ακριβώς όπως λέτε. Η δορυφοροποίηση όμως είχε
ξεκινήσει στην εποχή του Σαρκοζί στη Γαλλία. Η Γαλλία όλη την περίοδο Σαρκοζί
δεν είχε το ειδικό βάρος όπως την εποχή Μιτεράν. Πάντως το αποτέλεσμα ποιο
είναι; Ότι εδώ αλλάζει λίγο η εικόνα της Ευρώπης και των ευρωπαϊκών ισορροπιών
σαν καλειδοσκόπιο. Έχουμε ένα βορρά ο οποίος αποκτά πια ένα συνεκτικό λόγο και
ένα νότο στον οποίο σταδιακά κυλάει και η Γαλλία, παρ΄ όλο που δεν το θέλει, οι
οποίος έχει διαρθρωτικά, δομικά, σημαντικά προβλήματα και άρα χρειάζεται μια
κοινή απάντηση σε όλους αυτούς που λένε ότι δεν υπάρχει διάκριση βορρά – νότου,
εγώ νομίζω ότι εκεί καταλήγουμε.
Άρα
ένας διάλογος χωρών με αντίστοιχα προβλήματα και μιλάω για διάλογο, όχι μέτωπα
όπως λένε ορισμένοι, γιατί το μέτωπο έχει μια πολεμοχαρή χροιά.
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Ναι σωστά και δημιουργήθηκαν διαθέσεις απομονωτισμού.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Ακριβώς. Και δεν είναι σκοπός να γίνει μέτωπο εναντίον κάποιου άλλου.
Χρειάζεται όμως ένας διάλογος. Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί πριν τις Συνόδους
Κορυφής οι χώρες του νότου που είναι σε προγράμματα με κοινά προβλήματα, με
κοινά θέματα ανεργίας, νεανικής ανεργίας κλπ., δεν μπορούν να έχουν μια
συνάντηση συντονισμού. Απλά διάλογος και συντονισμός. Αυτό δεν είναι
εξωπραγματικό. Αλλά πολλοί απ΄ αυτούς φοβούμαι που ανήκουν στο νότο, δεν θέλουν
να τα χαλάσουν με τη Γερμανία, γιατί είναι σαφές ότι η κα Μέρκελ αν είναι ένα
πράγμα που την φοβίζει θα ήταν ένας τέτοιος διάλογος και ένας τέτοιος
συντονισμός.
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη συζήτηση να γίνεται με όρους γεωγραφικούς
στην Ευρώπη. Βορράς, νότος. Νομίζω ότι είναι να απορεί κανείς, δεν υπάρχουν
πολιτικές, ιδεολογικές γραμμές πια; Έχουν καταργηθεί;
Μ. ΚΟΠΠΑ: Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον το ερώτημά σας και είναι αν θέλετε η ουσία του
προβλήματος. Δυστυχώς η κρίση ενίσχυσε τις εθνικές γραμμές. Είδαμε ότι δεν
μπορέσαμε σε επίπεδο κοινών ιδεολογικών προσεγγίσεων και μιλάω για την δική μου
πολιτική ομάδα, τους σοσιαλιστές, με μια κοινή φωνή. Φυσικά δεν είναι όλοι
ίδιοι. Και η δεξιά και η αριστερά έχουν διακριτές γραμμές. Εμείς σαν Ελλάδα
ζήσαμε την αλληλεγγύη των σοσιαλιστικών κομμάτων.
Όταν
όμως ερχόμαστε στον πυρήνα της συζήτησης, εκεί δυστυχώς η εθνική αφήγηση
κυριαρχεί. Και ξέρετε γιατί; Γιατί αυτή τη στιγμή καμία από τις μεγάλες
πολιτικές ομάδες, οι οποίες ανήκουν στην κεντροαριστερά, δεν μπορούν να
προσφέρουν μια νέα αφήγηση εξόδου από την κρίση. Ή θα πέσεις σε ένα λαϊκισμό, ο
οποίος είναι απόλυτα αντι- παραγωγικός και δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω
επ΄ αυτού, ή θα προτείνεις μια ρεαλιστική συνεκτική αφήγηση. Η σοσιαλδημοκρατία
αυτή τη στιγμή δεν έχει κάτι το οποίο να λειτουργήσει συνεκτικά άρα οι εθνικές
αφηγήσεις είναι ένα ασφαλές καταφύγιο για τον καθένα. Είναι λυπηρό.
Ν. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Νομίζω ότι αυτό είναι ένα θέμα το
οποίο αξίζει κανείς να το παρακολουθήσει όσο πηγαίνουμε προς τις ευρωεκλογές,
διότι μένει να αποδειχθεί εάν θα παραμείνουμε σε γεωγραφικούς προσδιορισμούς
πια πολιτικών, ή θα ξαναπεράσουμε σε ιδεολογικές και πολιτικές γραμμές.
Κυρία
Κοππά σας ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτή τη συνομιλία.
Μ. ΚΟΠΠΑ: Να είστε καλά. Γεια σας.
