Με αφορμή τη δήλωση του Γιοχάνες Χαν, Ευρωπαίου Επίτροπου, ότι υπάρχει ζήτημα μεταξύ Ελλάδας-Αλβανίας για τους Τσάμηδες, απάντησε έντονα αλλά με ειλικρίνεια η Αθήνα.
Καταρχάς, όσον αφορά τους Τσάμηδες, πρόκειται για έναν πληθυσμό περί τις 20.000 που ζούσε στην Ήπειρο, κυρίως στην περιοχή της Θεσπρωτίας και τις περιφέρειες Ηγουμενίτσας, Μαργαριτίου, Φιλιατών και Παραμυθιάς, κατά την περίοδο της Κατοχής και ήταν μουσουλμάνοι κι Αλβανόφωνοι.
Σύμφωνα με καταγεγραμμένα γεγονότα, βοήθησαν τόσο τα Ιταλικά όσο και τα Γερμανικά στρατεύματα πριν και κατά τη διάρκεια της Κατοχής, με υποσχέσεις για ανεξαρτησία. Να σημειωθεί ότι γερμανικά αρχεία επέδειξαν τους «τουρκοτσάμηδες» της εποχής ως δοσίλογους που διέπραξαν ειδεχθή εγκλήματα, ένα από αυτά η παράδοση καταλόγου με ονόματα συνταγμένα από την ηγεσία τους προς τους Γερμανούς που οδήγησαν στις εκτελέσεις αμάχων της Παραμυθιάς.
«Οι ηγέτες των Tσάμηδων στην Ελλάδα συνεργάστηκαν με το Γερμανό κατακτητή, ίδρυσαν κομιτάτα στους νομούς της Ηπείρου που προσπάθησαν να υποκαταστήσουν το ελληνικό κράτος. Λειτούργησαν ως δοσίλογοι και εγκληματίες πολέμου και γι' αυτό αποχώρησαν από μόνοι τους, διότι τα Δικαστήρια θα τους καταδίκαζαν σε θάνατο» ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, καταρρίπτοντας ισχυρισμούς περί γενοκτονίας των Τσάμηδων. Χαρακτηριστικό γεγονός, στις 23 Μαΐου του 1945, το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων καταδίκασε ερήμην σε θάνατο 1930 Τσάμηδες, λόγω εγκλημάτων που διέπραξαν κατά την Κατοχή, ενώ στις αρχές του 1950 η ελληνική κυβέρνηση απαλλοτρίωσε τις περιουσίες τους και τις απέδωσε σε ντόπιους.
Με επίσημη ανακοίνωσή του ο κ. Κοτζιάς τονίζει ότι «Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο διαφορετικά ζητήματα, θέλω να το προσέξετε. Είναι οι λεγόμενες “μεσεγγυήσεις” ανάμεσα στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο της δεκαετίας του ’20 και των αρχών του ’30, όπου υπήρξε προσωρινή –προσωρινή υπογραμμίζω- νομικά κατάσχεση περιουσιών Αλβανών και του αλβανικού κράτους, που είναι πάρα πολύ περιορισμένη και η οποία έχουμε πει σε όλους ότι όποτε θέλουν και νομίζουν μπορούν να πάνε στα ελληνικά Δικαστήρια για να βρουν το δίκιο ή το άδικό τους. Αυτή είναι μια περιορισμένη ιδιοκτησία, είναι οι λεγόμενες “μεσεγγυήσεις” και είναι εντελώς διαφορετικό από το τσάμικο. Στο τσάμικο έχουμε ήδη δικαστικές αποφάσεις ακριβώς μετά από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που επέτρεψαν ή επέβαλαν την κατάσχεση περιουσιών από τους εγκληματίες του πολέμου. Είναι κάτι που έγινε εξάλλου σε όλη την Ευρώπη».
http://voicenews.gr
Δημοσιεύθηκε : 29 Σεπτέμβριος 2016
