Του Γιώργου Λακόπουλου
Αν αληθεύουν τα σχετικά δημοσιεύματα ο
επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη Πωλ Τόμσεν χαρακτήρισε "μη
επανορθώσιμη" την ελληνική οικονομία. Όποια γνώμη και αν έχει
διαμορφωθεί στην Ελλάδα για τον εν λόγω παράγοντα τα τελευταία χρόνια,
το σίγουρο είναι ότι ξέρει καλά και εξ αρχής όλες τις παραμέτρους του
ελληνικού προβλήματος.
Κυρίως ξέρει κάτω από ποιες συνθήκες και με ποια –μη– διαπραγμάτευση
η Ελλάδα οδηγήθηκε σε διεθνή οικονομικό έλεγχο από την κυβέρνηση
Παπανδρέου το 2010. Λέγεται ότι απόρησε για την αδύναμη διαπραγματευτική
γραμμή της χώρας και διεμήνυσε σε πολιτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ –που γνώριζε από την εποχή που εκπροσωπούσαν τις σοσιαλιστικές οργανώσεις νεολαίας των κομμάτων του– "να κάνουν κάτι".
Ακριβές ή όχι, η αλήθεια είναι ότι η
τότε ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε το πρώτο μνημόνιο αλλά στάθηκε ανίκανη
να το εφαρμόσει ώστε να βγει η χώρα από την κρίση μέσα σε δυο χρόνια,
όπως ήταν εφικτό και με βάση την κατάθεση στη Βουλή του Γ. Προβόπουλου,
που επίσης ήξερε καλά το ελληνικό πρόβλημα εξ αρχής.
Μοιραία η αποτυχία έφερε το δεύτερο
Μνημόνιο που ενίσχυσε τις αντιμνημονιακές δυνάμεις στην κοινωνία και
διαμόρφωσε τις πολιτικές εξελίξεις, κατά τρόπο επιτάχυνε την άνοδο της
Αριστεράς στην εξουσία. Για να ακολουθήσει η επικίνδυνη τακτική της
πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα και η αναγκαστική του αναδίπλωση με την
υπογραφή νέου Μνημονίου, τριετούς διάρκειας πλέον.
Είναι η χρονική διάρκεια των προσπαθειών
χωρίς αποτέλεσμα που κάνει τον Τόμσεν να θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν θα
καταφέρει ποτέ να λύσει το πρόβλημα της; Ή μήπως τα Μνημόνια στην ουσία
απλώς ανέδειξαν την προϋπάρχουσα ανήκεστο βλάβη της οικονομίας; Αυτό σε
συνδυασμό με την αφασία της πολιτικής εξουσίας και την αδιαφορία της
κοινωνίας –στην τριακονταετή περίοδο της ανέμελης κατανάλωσης με ξένα
λεφτά και δανεικά– οδήγησε ήδη σε κλινικό θάνατο;.
Για όποιο λόγο και αν μιλάει για "μη
επανορθώσιμη οικονομία" ο Τόμσεν, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας δεν
μπορούν να κάνουν ότι δεν τον άκουσαν. Δεν μιλάει κάποιος άσχετος με το
θέμα. Και ο Τσίπρας που κυβερνάει σήμερα και ο Μητσοτάκης που ενδέχεται
να κυβερνήσει στη συνέχεια όπως, και τα μικρότερα κόμματα, πρέπει να
τοποθετηθούν σε ένα ανατριχιαστικό ερώτημα: είναι ανίατη η ελληνική
οικονομία; Είναι χαμένη υπόθεση για την κοινοτική Ευρώπη η Ελλάδα, όπως
λέει –αυτές τις μέρες– ο Στίγκλιτς;
Ανάλογα με την απάντηση που θα δώσουν θα
πρέπει να προσαρμόσουν και την πολιτική τους από όποια θέση και αν
βρίσκονται σήμερα, όποια θέση και αν τους δώσει το εκλογικό σώμα στη
συνέχεια. Δεν μπορούν να κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά τους και να
παραμένουν στις κομματικές επιδιώξεις. Η καμπάνα κτυπάει για όλους.
Συνεπώς το καθήκον της επαγρύπνησης
ανήκει σε όλους – πολιτικούς και πολίτες. Γιατί όπως έλεγε ο Αμερικανός
συγγραφέας Κόρμακ Μακάρθυ: "Αν το κακό έρχεται όταν δεν το περιμένεις, τότε αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να το περιμένεις πάντα".
http://www.capital.gr
Του Γιώργου Λακόπουλου
