«Η ΔΕΘ των 2,2 δισ.: Ο Αγιος Βασίλης πληρώνει με τη δική μας κάρτα». Τελείωσε και η ΔΕΘ και επιστρέψαμε σπίτια μας πλουσιότεροι. Μερικοί δεν το έχουμε αντιληφθεί ακόμη, αλλά αυτό είναι δικό μας πρόβλημα. Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πακέτο 2,2 δισ. ευρώ και συνεπώς, σύμφωνα με τους νόμους της κυβερνητικής αριθμητικής, πρέπει ήδη να αισθανόμαστε μια ελαφρά διόγκωση του πορτοφολιού. Αν δεν τη νιώθετε, ψάξτε καλύτερα. Ισως βρίσκεται κάτω από τον λογαριασμό του ρεύματος.
Η μεγάλη επιτυχία της ΔΕΘ είναι ότι για ένα βράδυ το κράτος μεταμορφώνεται σε Αγιο Βασίλη. Μόνο που υπάρχει μια μικρή διαφορά: ο Αγιος Βασίλης αγοράζει τα δώρα μόνος του. Εδώ αγοράζουμε εμείς τα δώρα, τα δίνουμε στην κυβέρνηση, εκείνη τα τυλίγει, βάζει κορδέλα και μας τα επιστρέφει πανηγυρικά. Και εμείς οφείλουμε να πούμε και «ευχαριστώ».
Ο συνταξιούχος θα πάρει ετήσια ενίσχυση 400 ευρώ. Περίπου 1,10 ευρώ την ημέρα. Αν κινηθεί με οικονομία, μπορεί να αγοράζει και μισό καφέ – όχι σε τουριστική περιοχή, βέβαια, διότι εκεί κινδυνεύει να χρειαστεί δάνειο. Ο κατώτατος μισθός θα φτάσει στα 1.000 ευρώ σε δεκαπέντε μήνες. Υπέροχα. Αρκεί μέχρι τότε το ενοίκιο να μη φτάσει στα 1.001.
Για τη στέγη έχουμε καινούργιο πρόγραμμα: «Σπίτι μου ΙΙΙ». Δύο δισεκατομμύρια ευρώ. Εχουμε φτάσει ήδη στο τρίτο «Σπίτι μου», πράγμα που αποδεικνύει ότι στο στεγαστικό πρόβλημα διαθέτουμε περισσότερα προγράμματα από σπίτια. Η συνταγή είναι γνωστή: επειδή οι νέοι δεν μπορούν να αγοράσουν σπίτι, τους βοηθάμε να δανειστούν περισσότερο για να αγοράσουν ακριβότερα σπίτια. Και όταν αυξηθεί ακόμα περισσότερο η ζήτηση και μαζί της οι τιμές, θα μπορούμε να εγκαινιάσουμε το «Σπίτι μου IV». Ετσι λειτουργεί η ανάπτυξη.
Ανακοινώθηκε ακόμα λογαριασμός για τα νεογέννητα, όπου το κράτος θα ενισχύει τις καταθέσεις των γονέων ώστε, όταν το παιδί φτάσει στα 18, να διαθέτει σημαντικό κεφάλαιο. Εξαιρετική ιδέα. Το εννοώ! Μένει μια ασήμαντη τεχνική λεπτομέρεια: να περισσεύουν στους γονείς χρήματα για να καταθέσουν.
Γιατί η Ελλάδα του 2030 που παρουσιάστηκε στο Βελλίδειο είναι πράγματι εντυπωσιακή. Εκεί οι μισθοί ανεβαίνουν, οι φόροι πέφτουν, οι επιχειρήσεις επενδύουν, τα παιδιά αποταμιεύουν, οι πολίτες αγοράζουν σπίτια και το ηλεκτρικό ρεύμα φθηναίνει. Η μόνη χώρα που εξακολουθεί να δημιουργεί προβλήματα είναι η Ελλάδα του 2026. Εκεί υπάρχει το σούπερ μάρκετ. Και εκεί καταρρέουν πολλά powerpoint.
Διότι η πραγματική συζήτηση δεν είναι αν οι συγκεκριμένες φοροελαφρύνσεις είναι χρήσιμες. Προφανώς και είναι. Κάθε ευρώ που επιστρέφει σε έναν μισθωτό, συνταξιούχο ή μικρομεσαίο είναι καλοδεχούμενο. Το ερώτημα είναι από πού προήλθε. Τα 2,2 δισ. δεν βρέθηκαν κάτω από το μαξιλάρι του πρωθυπουργού. Προέρχονται από την οικονομία, δηλαδή από τους πολίτες, την κατανάλωσή τους, τους φόρους τους και τα αυξημένα δημόσια έσοδα.
Δεν πρόκειται λοιπόν για «δώρο». Πρόκειται για μερική επιστροφή χρημάτων στον αρχικό τους ιδιοκτήτη. Είναι σαν να σου παίρνει κάποιος εκατό ευρώ, να σου επιστρέφει είκοσι και να οργανώνει συνέντευξη Τύπου για τη γενναιοδωρία του.
Αλλά ας μην αδικούμε και την αντιπολίτευση. Εσπευσε αμέσως να καταγγείλει τα μέτρα ως ανεπαρκή. Και πιθανότατα έχει σε πολλά δίκιο. Μόνο που θα ήταν χρήσιμο να ακούγαμε και κάτι περισσότερο από το παραδοσιακό ελληνικό αντιπολιτευτικό πρόγραμμα: «Εμείς θα δίναμε περισσότερα». Πόσα; Σε ποιους; Από πού; Με τι κόστος; Διότι στην πολιτική όλοι είναι γενναιόδωροι όταν μοιράζουν τα λεφτά κάποιου άλλου.
Ετσι η ΔΕΘ τελείωσε όπως κάθε χρόνο. Η κυβέρνηση έδωσε. Η αντιπολίτευση θα έδινε περισσότερα. Τα κανάλια υπολόγισαν «τι κερδίζει κάθε νοικοκυριό». Και το νοικοκυριό πήγε τη Δευτέρα στο σούπερ μάρκετ για να διαπιστώσει τι χάνει. Εκεί βρίσκεται τελικά η πραγματική ΔΕΘ. Οχι στο Βελλίδειο. Στο ταμείο. Οπου η ταμίας δεν σε ρωτά αν πιστεύεις στο «άλμα ευημερίας του 2031». Σε ρωτά απλώς: «Εχετε κάρτα μέλους;». Γιατί κάρτα τραπέζης ελπίζουμε να έχετε ακόμη.
*Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ, πρ. Πρύτανης
Νίκος Μαρκάτος*
