Μια θλιβερή φορά κι ένα μουντό καιρό χτίστηκε η πόλη των καταθλιπτικών.Τα σπίτια ήταν χτισμένα με τούβλα μελαγχολίας και τσιμέντα απόγνωσης. Ο χειμωνας διαρκούσε για πολλούς μήνες,η χαμηλή θερμοκρασία δεν άφηνε περιθώρια για θερμές χειραψίες. Στην πόλη των καταθλιπτικών το κλάμα των νεογέννητων αποτελούσε ευλογία,όποιο άρχιζε να γελάει στην κούνια του,οι γονείς φώναζαν τον γιατρό για να το εξετάσει. Οι δρόμοι ψυχροί και αφιλόξενοι,οι κάτοικοι της πόλης φρόντιζαν νωρίς να σφραγίζουν τα παράθυρα,οι κουρτίνες έφεραν μονίμως το χρώμα του σκότους. Στην πόλη των καταθλιπτικών τα φαρμακεία ήταν διάσπαρτα σε κεντρικά σημεία,η πώληση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων,χαπιών για ρύθμιση της διάθεσης ήταν σε πρώτη ζήτηση. Το φαγητό λιγοστό και συνήθως άγευστο,οι περισσότεροι εργαζόμενοι υπέφεραν απ την έλλειψη αγοραστικής δύναμης,ο μέλανσς ζωμός αποτελούσε την σπεσιαλιτέ.Στην πόλη των καταθλιπτικών τις γιορτές δεν στόλιζαν τα δέντρα και τα κάλαντα θεωρούνταν προσβλητικά. Μονάχα οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα,-ο αγαπημένος ήχος των διχασμένων ψυχών-,στις κηδείες επικρατούσε κλίμα ενθουσιασμού,τα κόλλυβα θεωρούνταν διατροφική αξία. Όποιος τολμούσε να χαμογελάσει στην γειτονιά δεχόταν εξώδικο,στην αγορά κυκλοφορούσαν όλοι με σκυμμένο το κεφάλι,στις τσέπες τους μονίμως το πορτοφόλι της μοιρολατρίας. Στην πόλη των καταθλιπτικών τα ανέκδοτα είχαν απαγορευθεί με νόμο κατά της ευχάριστης διάθεσης,οι παραβάτες τιμωρούνταν με εγκλεισμό στο ψυχοπλακωτικό ίδρυμα αποκατάστασης της κατατονίας,σε βαρύτερες περιπτώσεις οδηγούνταν στις φυλακές απαισιοδοξίας για σωφρονισμό.Στην πόλη των καταθλιπτικών η βροχή και τα χαμηλά βαρομετρικά αποτελούσαν ευλογία.Η ψυχολογία παρέμενε στα τάρταρα,μην επιτρέποντας στις ορμόνες της απόλαυσης να εμφανιστούν για ν αλλάξουν το γενικότερο κλίμα θλίψης. Στην πόλη των καταθλιπτικών,η Σεροτονίνη,Ωκυτοκίνη,Ντοπαμίνη,θεωρούνταν κακές μάγισσες.Μέχρι που εμφανίστηκε ο γελωτοποιός με τα δώρα... ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 30 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 22.00 ΜΜ
Μια θλιβερή φορά κι ένα μουντό καιρό χτίστηκε η πόλη των καταθλιπτικών.
Τα σπίτια ήταν χτισμένα με τούβλα μελαγχολίας και τσιμέντα απόγνωσης.
Ο χειμωνας διαρκούσε για πολλούς μήνες,
η χαμηλή θερμοκρασία δεν άφηνε περιθώρια για θερμές χειραψίες.
Στην πόλη των καταθλιπτικών το κλάμα των νεογέννητων αποτελούσε ευλογία,
όποιο άρχιζε να γελάει στην κούνια του,
οι γονείς φώναζαν τον γιατρό για να το εξετάσει.
Οι δρόμοι ψυχροί και αφιλόξενοι,
οι κάτοικοι της πόλης φρόντιζαν νωρίς να σφραγίζουν τα παράθυρα,
οι κουρτίνες έφεραν μονίμως το χρώμα του σκότους.
Στην πόλη των καταθλιπτικών τα φαρμακεία ήταν διάσπαρτα σε κεντρικά σημεία,
η πώληση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων,
χαπιών για ρύθμιση της διάθεσης ήταν σε πρώτη ζήτηση.
Το φαγητό λιγοστό και συνήθως άγευστο,
οι περισσότεροι εργαζόμενοι υπέφεραν απ την έλλειψη αγοραστικής δύναμης,
ο μέλανσς ζωμός αποτελούσε την σπεσιαλιτέ.
Στην πόλη των καταθλιπτικών τις γιορτές δεν στόλιζαν τα δέντρα και τα κάλαντα θεωρούνταν προσβλητικά.
Μονάχα οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα,
-ο αγαπημένος ήχος των διχασμένων ψυχών-,
στις κηδείες επικρατούσε κλίμα ενθουσιασμού,
τα κόλλυβα θεωρούνταν διατροφική αξία.
Όποιος τολμούσε να χαμογελάσει στην γειτονιά δεχόταν εξώδικο,
στην αγορά κυκλοφορούσαν όλοι με σκυμμένο το κεφάλι,
στις τσέπες τους μονίμως το πορτοφόλι της μοιρολατρίας.
Στην πόλη των καταθλιπτικών τα ανέκδοτα είχαν απαγορευθεί με νόμο κατά της ευχάριστης διάθεσης,
οι παραβάτες τιμωρούνταν με εγκλεισμό στο ψυχοπλακωτικό ίδρυμα αποκατάστασης της κατατονίας,
σε βαρύτερες περιπτώσεις οδηγούνταν στις φυλακές απαισιοδοξίας για σωφρονισμό.
Στην πόλη των καταθλιπτικών η βροχή και τα χαμηλά βαρομετρικά αποτελούσαν ευλογία.
Η ψυχολογία παρέμενε στα τάρταρα,
μην επιτρέποντας στις ορμόνες της απόλαυσης να εμφανιστούν για ν αλλάξουν το γενικότερο κλίμα θλίψης.
Στην πόλη των καταθλιπτικών,
η Σεροτονίνη,Ωκυτοκίνη,
Ντοπαμίνη,
θεωρούνταν κακές μάγισσες.
Μέχρι που εμφανίστηκε ο γελωτοποιός με τα δώρα...
ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ
30 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ
22.00 ΜΜ
