Ωστόσο, ορισμένοι δήμοι στο εξωτερικό έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την προσβασιμότητα από υποχρέωση σε συγκριτικό πλεονέκτημα, επανασχεδιάζοντας το αστικό τοπίο με γνώμονα τη συμπερίληψη.
Η εμπειρία των δήμων του εξωτερικού αποδεικνύει ότι η δημιουργία μιας προσβάσιμης πόλης δεν είναι ζήτημα «πολυτέλειας» ή αποκλειστικά τεράστιων προϋπολογισμών. Είναι ζήτημα προτεραιοτήτων, σωστού σχεδιασμού και σεβασμού στον πολίτη.
Τι είναι αυτό που κάνουν διαφορετικά;
Πάμε να δούμε:
1. Bαρκελώνη (Ισπανία): Ο σχεδιασμός του “Superblocks” και η καθολική προσβασιμότητα
Η Βαρκελώνη θεωρείται πρότυπο προσβάσιμης πόλης στη Νότια Ευρώπη. Ήδη από τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του 1992, η καταλανική πρωτεύουσα έθεσε αυστηρές προδιαγραφές για τις υποδομές της.
Ακόμη και στο ιστορικό κέντρο (Gothic Quarter), τα πεζοδρόμια έχουν επιπεδωθεί με το οδόστρωμα, καταργώντας τα κράσπεδα.
Το 100% του στόλου των λεωφορείων είναι πλήρως προσβάσιμο με χαμηλό δάπεδο και ράμπες, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των σταθμών του μετρό διαθέτει ανελκυστήρες.
Superblocks (Superilles): Η πεζοδρόμηση ολόκληρων οικοδομικών τετραγώνων δίνει προτεραιότητα στον πεζό και στα αμαξίδια, εκτοπίζοντας τα αυτοκίνητα στις παρυφές των γειτονιών.
2. Bέρνη (Ελβετία) & Bερολίνο (Γερμανία): Τεχνολογία και δεδομένα στην υπηρεσία των πολιτών
Η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο το τσιμέντο, αλλά και την πληροφορία.
Στο Βερολίνο, η πλατφόρμα Wheelmap επιτρέπει στους πολίτες να χαρτογραφούν σε πραγματικό χρόνο την προσβασιμότητα σε καταστήματα, εστιατόρια και δημόσιους χώρους.
Στην Ελβετία, η ακουστική σήμανση στα φανάρια και οι απτικές διαδρομές (tactile paving) για άτομα με οπτική αναπηρία καλύπτουν το σύνολο του δικτύου μεταφορών.
3. Bαρσοβία (Πολωνία): Η πρωταθλήτρια του “Access City Award”
Η Βαρσοβία απέσπασε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Προσβάσιμης Πόλης (Access City Award), αποδεικνύοντας ότι μια πόλη με βαριά ιστορία και παλιές υποδομές μπορεί να μεταμορφωθεί ριζικά.
Όλοι οι νέοι σταθμοί του μετρό σχεδιάστηκαν με οδηγούς όρασης, ηχητικά μηνύματα και ανελκυστήρες υψηλής χωρητικότητας.
Τα μουσεία και τα δημόσια κτίρια της πόλης ανακαινίστηκαν, ενσωματώνοντας εκθέματα με απτική επαφή και ξεναγήσεις στη νοηματική γλώσσα.
4. Bρεστ (Γαλλία): Συμμετοχικός σχεδιασμός με τους ίδιους τους πολίτες
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στον αστικό σχεδιασμό είναι η λήψη αποφάσεων «για τα ΑμεΑ, χωρίς τα ΑμεΑ». Το Βρεστ της Γαλλίας άλλαξε αυτό το παράδειγμα.
Ο Δήμος συγκρότησε συμβουλευτικές επιτροπές στις οποίες συμμετέχουν ενεργά εκπρόσωποι αναπηρικών φορέων.
Πριν εγκριθεί οποιοδήποτε δημόσιο έργο (από μια νέα στάση λεωφορείου έως την ανάπλαση μιας πλατείας), εκπρόσωποι των φορέων δοκιμάζουν την υποδομή στην πράξη και υποβάλλουν παρατηρήσεις
